{:sr}Krunisanje Popeje, Klaudio Monteverdi{:}{:en}L’incoronazione di Poppea, Claudio Monteverdi{:}

{:sr}

Krunisanje Popeje, Klaudio Monteverdi

Početak 17. veka obeležen je turbulentnim promenama u muzičkom životu koje su se u osvitu barokne epohe manifestovale stilističkim prelazom sa stile antico visoke renesanse na novu, modernu muzičku praksu, koju su generisali kompozitori novih ideja. Među stvaraocima takozvanog muzičkog modernizma ranog baroka pozicionirala su se dva, za ovaj festival značajna imena: Klaudijo Monteverdi i Salomon Rosi (Claudio Monteverdi, 1567–1643; Salamone Rossi 1570 – 1630). Oba umetnika radila su istovremeno na dvoru u Mantovi kod svojih mecena, porodice Gonzage, stvaravši pod uticajem novih ideja u kontekstu novog stila i nove estetike baroka. S tim u vezi, Monteverdijeve muzičke ideje granale su se paralelno sa intencijama novog stila otelotvorenim u novorođenom baroknom muzičko-scenskom žanru, u operi. Premijerno izvođenje Monteverdijeve prve opere, La dramma per musica, Orfej održano je 1607. godine u Mantovi, a za tim, nakon više od četrdeset godina, 1643. godine na sceni se pojavila još baroknija kompozitorova opera pod nazivom Krunisanje Popeje.

Ovo delo odiše privlačnom i atraktivnom temom o rimskom dobu i caru Neronu, koji, iako oženjen Oktavijom,  zaveden i omamljen ljubavnicom Popejom, uspeva da se sa njom venča. Svevremenske odlike sižea je utoliko moguće i danas razumeti, poput želje za vlašću, strasti, ljubavi, izdaje, ljubomore, pohlepe, sulude ambicije Popeje da stavi krunu na glavu. Niko, nažalost, ne uspeva da glavne protagoniste, cara Nerona i Popeju, odvrati od njihove strastvene i izvrnute zamisli. Popeja, kao  večita femme fatale koristi svoje čari kako bi zavela Nerona, ali njen erotizam je prevashodno u funkciji dolaska do visokog društvenog položaja i rasipnosti svake vrste.

Zatvaranje druge edicije Međunarodnog festivala Rossi fest, 28. januara 2019. godine, krunisano je izvođenjem upravo ove grandiozne opere Klaudija Monteverdija, Krunisanje Popeje, na Sceni Raša Plaović sa početkom u 20:30 časova. U režiji Aleksandra Nikolića, a muzički predvođena maestrom Albertom Veronezijem, opera je svojom uvek aktuelnom tematikom zavela publiku. U glavnim ulogama opere predstavili su nam se solisti ansambla Barok Vokal iz Majnca, pod vođstvom prof. Klaudije Eder, baletski ansambl Transition Dance Company sa Instituta za umetničku igru u Beogradu (koreograf Aleksandar Ilić) kao i orkestar sačinjen od članova ansambla New Trinity Baroque, na čelu sa umetničkim rukovodiocem Predragom Gostom, koji je pripremao orkestar tokom ove operske produkcije.

Dirigent – Alberto Veronezi

Reditelj – Aleksandar Nikolić

Koreograf – Aleksandar Ilić

Scenograf – Dunja Kostić

Kostimograf – Sara Bradić

Uloge:

Popea – Julie Grutzka

Nerone – Larissa Botos

Seneka – Florian Küppers

Otone – Christian Rohrbach

Otavia – Shai Terry

Drusila/Virtu – Sonja Grevenbrock

Lucano – Daniel Tilch

Valeto/Fortuna – Radoslava Vorgić

Amor – Milica Lalošević

Arnalta – Bojan Bulatović

Famiglijari I – Nataša Rašić

Familijari II – Marko Živković

Familijari III – Filip Vučić

New Trinity Baroque:

Katarina Đorđević, Ivana Zavišić i Dušica Blaženović, barokne violine;Gradimir Orbanović, barokna viola; Srđan Stanić, viola da gamba;Uroš Jovanović, violone; Darko Karajić, teorba; Milena Stanišić, renesansna harfa; Predrag Gosta, čembalo i orgulje; Boris Bunjac, udaraljke i gosti iz Nemačke: Solrun Wechner, čembalo i Sergio Bermudez, lauta

Transition Dance Company sa Instituta za umetničku igru:

Nenad Ivanković, Jovana Grujić, Luka Pejčinović, Nikola Pavlović, Anđelija Jovanović i Tijana Koprivica

{:}{:en}

L’incoronazione di Poppea, Claudio Monteverdi

National Theater in Belgrade, Stage Raša Plaović

The closing ceremony of the second edition of the Rossi Fest was marked by the performance of the famous opera of Claudio Monteverdi, The Coronation of Poppea (L’incoronazione di Poppea), enriched by the synphonies of Salomone Rossi. The main roles were presented by members of the ensemble Baroque Vocal, led by Professor Claudius Eder and other Belgrade opera singers. Ballet dancers of ensemble Transition Dance Company were selected from the Institute for Artistic Art in Belgrade, and orchestra was New Trinity Baroque ensemble under the direction of Predrag Gosta who also prepared the performances for this opera production.

Conductor: Alberto Veronesi (Italy)
Director: Aleksandar Nikolic
Choreographer: Aleksandar Ilic
Production: Rossi fest

Julie Grutzka – Poppea

Larissa Botos – Nerone

Florian Küppers – Seneca

Christian Rohrbach – Ottone

Shai Terry – Otavia

Sonja Grevenbrock – Drusilla/Virtu

Daniel Tilch – Lucano

Radoslava Vorgic – Valetto/Fortuna

Milica Lalošević – Amore

New Trinity Baroque:

Katarina Đorđević, Ivana Zavišić and Dušica Blaženović, baroque violines;

Gradimir Orbanović, baroque viola; Srđan Stanić, viola da gamba;

Uroš Jovanović, violones; Darko Karajić, theorba; Milena Stanišić, renesansna harfa; Predrag Gosta, čembalo i orgulje; Boris Bunjac, percusions and guests from Germany: Solrun Wechner, čembalo i Sergio Bermudez, lauta

Transition Dance Company sa Instituta za umetničku igru:

Nenad Ivanković, Jovana Grujić, Luka Pejčinović, Nikola Pavlović, Anđelija Jovanović i Tijana Koprivica

{:}